Verslag van het studentenprotest 21-1

Wat er echt gebeurde tijdens het studentenprotest op 21 januari 2010 in Den Haag.

Demonstratie & walkout vanaf de Hoge School

De dag begon met een demonstratie & walk-out van de Hoge School Den Haag naar het Malieveld, dit omdat de leerlingen en docenten aldaar geen vrij kregen om voor hun rechten op te komen en dus besloten hadden demonstratief de klas uit te lopen. Kritische Studenten Nijmegen Arnhem sloot zich bij hen aan: omdat we het goed vinden als mensen voor hun rechten opkomen, omdat wij ons op straat willen laten zien, en omdat we twee uur kou lijden, terwijl we weggemoffeld staan op een kaal veld, weinig inspirerend vinden. De demonstratie verliep rustig en strijdbaar: er werden veel leuzen geroepen. De sfeer werd een beetje grimmiger toen een aantal politieagenten te paard zich midden in de demo wurmden. Zij demonstreerden natuurlijk niet met ons mee en hadden daar dus niets te zoeken, en dan hebben we het nog niet eens over hoe onberekenbaar en gevaarlijk die beesten en hun berijders eigenlijk zijn. Maar nadat uit de kelen van vele demonstranten “paarden uit de demo” werd gescandeerd besloten zij dat deze provocatie misschien toch niet zo heel noodzakelijk was en verlieten zij de demonstratie, die een half uurtje later rustig eindigde op het Malieveld.

Op het Malieveld

Op het Malieveld waren 15.000 mensen die opkomen voor hun recht, en dat van de generaties na hen, op onderwijs. Studenten zijn boos en laten van zich horen. Helaas werden zij daarbij niet erg serieus genomen: de manifestatie op het Malieveld leek meer op een verkiezingsmarkt dan op een strijdbaar protest. Alle oppositiepartijen kwamen vertellen dat we binnenkort op hen moeten stemmen en dat dan alles beter wordt. Ze denken zeker dat we zijn vergeten dat er al jaren lang wordt bezuinigd op onderwijs door alle partijen? Ze denken zeker dat we zijn vergeten dat ze vorig jaar bij de studentenmanifestatie in Amsterdam allemaal van mening waren dat de basisbeurs moest worden afgeschaft? En ze denken zeker ook dat we zijn vergeten dat het kabinet vóór bruin 1 ons opzadelde met de harde knip en het door hen onbetaalbaar is geworden een tweede studie te volgen? Zo slecht is ons geheugen niet!

Allemaal zeverden ze maar door over ‘onze kenniseconomie’ die in gevaar zou komen, hiermee onderwijs degenererend tot een economisch product en studenten tot hersenloze grondstoffen. Wij streven naar onderwijs als individuele ontplooiing, emancipatie, beschaving en naar onderwijs dat bijdraagt aan sociale gelijkheid in plaats van een steeds grotere kloof tussen bevolkingsgroepen.

Voor veel studenten was het dan ook duidelijk: het Malieveld was niet de plek om onze boosheid te uiten. Het enige dat we daar konden doen was luisteren naar politici die stemmen probeerden te halen, terwijl Rutte en zijn ministers een eind verderop gewoon door vergaderden, om vervolgens nog maar eens te benadrukken dat ze toch niet naar ons gaan luisteren. Terwijl de ambtenaren op het Ministerie van Onderwijs gewoon verder gingen met het ontwikkelen van het beleid dat ons –en degenen na ons- onze studie zal afpakken.

Onrust na de manifestatie

Het is dan ook niet gek dat duizenden studenten na de manifestatie richting het Ministerie van Onderwijs en het Binnenhof trokken. Ze zijn boos, voelen zich niet gehoord en al helemaal niet serieus genomen.

De politie begint in feite al met provoceren aan het eind van de manifestatie op het Malieveld, wanneer zij ineens met veel machtsvertoon een schijnbaar willekeurig groepje mensen insluit en hen zich laat legitimeren en hun tassen doorzoekt. De meeste mensen, die nog richting het podium gericht staan, merken hier echter niets van en de omstanders weten zich duidelijk geen raad: het groepje is omsingelt met ME’ers en politie te paard.

Hetzelfde trucje halen ze vervolgens nog een keer uit op het moment dat de massa richting het station begint te stromen. Midden in deze massa wordt een groepje omsingelt, wanneer de onrust hier te groot wordt probeert de politie eerst met paarden en knuppels nog hun overwicht te bewaren, maar moet tot de conclusie komen dat dat een onbegonnen zaak is. Hierop besluiten zij zich terug te trekken en laten ze de –soms behoorlijk geschrokken- mensen die ze hadden omsingeld staan.

Door de onoverzichtelijke situatie verspreiden de studenten zich vervolgens in 2 richtingen: een deel gaat richting het Binnenhof en een deel naar het Ministerie van Onderwijs bij het station.

Bij het Ministerie van Onderwijs en het station

Het station is op dat moment overvol en er staan borden dat de menigte moet wachten. Dat doet er niet toe want de menigte wil niet het station in, we komen voor het Ministerie van Onderwijs: daar zitten de mensen die ons onderwijs de vernieling in helpen. Voor het Ministerie van Onderwijs wordt al snel een linie ME en politie te paard opgesteld.

De demonstranten zijn strijdbaar en uiten dit vooral door het schreeuwen van leuzen wat een behoorlijke tijd aanhoudt. Wellicht wil de politie wel eerder een eind maken aan deze uiting van woede en ons recht op demonstreren, maar had zij nog het beetje verstand te beseffen dat ze wel eens een drama zou kunnen aanrichten wanneer ze een paar duizend mensen het overvolle station in zou knuppelen. Dat verstand raak ze vervolgens alsnog helemaal kwijt.

Eerst voert ze verschillende charges uit, waarbij al meteen rake klappen vallen. De mensen die deze klappen vingen konden natuurlijk geen kant op en velen zijn dan ook boos en verontwaardigd. Als de politie had gehoopt dat deze mensen vanzelf wel af zouden druipen na de twee charges hadden ze het dan ook goed mis. Veel mensen waren van mening dat zij het recht hadden daar te staan om hun ongenoegen te uiten en daarvoor zeker geen knuppel in hun nek verdienden.

Maar de politie heeft er dan nog geen genoeg van. Na een aantal mensen door arrestatie-eenheden -een groep opgefokte mannen die als team mensen arresteren en daarbij zinloos geweld niet schuwen- uit de menigte gehaald te hebben,voert de ME een derde en laatste charge uit, waarbij zij alle perspectief verliest. Een groep mensen wordt achteruit tegen een hek aangeduwd terwijl er van alle kanten wordt geknuppeld en er aan een kant ook nog paarden bijkomen. In paniek wordt het hek omgegooid en worden mensen de bouwplaats aldaar opgejaagd. Ondertussen overkomt een veel grotere groep aan de zijkant van het station ongeveer hetzelfde, zij zijn ingesloten, tussen de muur van het station, hekken, honden en knuppels en vallen uiteindelijk met hek en al de bouwplaats op. De paniek is groot, de ME slaat hard en schuwt het niet op hoofden te mikken. Wanneer een jongen op zijn hoofd geslagen neervalt en de linie gewoon over hem heen stapt, raakt een meisje buiten zinnen. Ze probeert bij de jongen te komen maar kan slechts rekenen op klappen en krijgt al gauw een knuppel in haar gezicht, waarna ze ontsteld in huilen uitbarst. De ME’ers weten niet van ophouden: wanneer er iemand op de grond valt beginnen ze hier onmiddellijk met 3 man op in te knuppelen en mensen die weg proberen te komen worden van achteren op het hoofd geslagen. Uiteindelijk bereiken we de rand van het bouwterrein waar ze ons door een openstaand hek knuppelen en we eindelijk veilig zijn voor hun stokken en geweld.

Het ging hier dus niet om rellende studenten maar om studenten die hun stem verhieven en daarvoor met bruut geweld werden aangepakt. Voor velen van hen kwam dit volkomen onverwacht en zij hadden dan ook geen materiaal, nog het reactievermogen zichzelf te verdedigen, hoe terecht en begrijpelijk dit ook geweest zou zijn.

De rol van de media

De reguliere media lieten vrijdag 21 januari weer eens duidelijk zien hoe slecht zij zich nog informeren, hoe weinig kritisch ze zijn en hoe makkelijk zij zich voor het karretje van de politiek en de politie laten spannen.

Het begint al ’s ochtend met de berichtgeving dat ‘radicalen’ de manifestatie komen ‘kapen’, met spannende koppen als ‘studentenactie mikpunt radicalen’ (NOS). Wie deze radicalen dan zijn wordt echter nergens vermeld. Wel wordt er al meteen een onderscheidt gecreëerd tussen deze ‘radicalen’ en studenten. Bovendien wordt het buitensporige politieoptreden zo al vooraf gelegitimeerd.

Op deze voet verder gaande wordt er ook na de demonstratie een continu onderscheidt aangehouden tussen ‘relschoppers’ enerzijds en ‘studenten’ anderzijds. Dat er gewoon sprake was van een heleboel kwade studenten en dat de enige relschoppers de ME zelf was, wordt nergens vermeld. Nee, die arme studenten zouden als schapen zijn meegelokt door de boosaardige radicalen. Op deze manier wordt er verdeeldheid gezaaid onder de studenten zelf. Zo namen de studentenvakbonden, waaronder de LSVB en de ISO, al afstand van het geweld enkele uren na de manifestatie. Helaas bedoelden zij niet het gewelddadige politieoptreden.

Er wordt ook voorkomen dat er sympathie ontstaat onder het publiek; het zijn immers niet studenten, die terecht boos zijn, maar gewoon opgeschoten jongeren die willen rellen. Bovendien wordt het politiegeweld gelegitimeerd; overal wordt vermeld dat de politie wel moest ingrijpen.

Tot slot wordt ook de Anti Fascistische Actie (AFA) nog maar even uit de kast getrokken: een deel van de arrestanten zou namelijk ‘lid’ zijn van AFA. Iemand op Indymedia verwoordt hier een mooi commentaar op: natuurlijk is er bij elk sociaal protest wel een sympathisant van AFA betrokken: “we strijden namelijk allemaal voor gelijkheid en solidariteit en tegen apartheid en racisme, we zijn allemaal antifascisten.”

Veel studenten die gisteren in Den Haag waren, zij die boos waren en hun stem lieten horen in de binnenstad en bij het ministerie, waren geschokt. Geschokt dat de politie zo optreedt in ‘ons democratische landje’, geschokt dat ze in elkaar werden geknuppeld, waarschijnlijk waren zij ook geschokt toen zij thuiskwamen en iets heel anders in het nieuws hoorden dan dat zij die dag hadden meegemaakt.

Maar in een ding had de media gelijk: er waren ook mensen die streven naar een radicaal andere samenleving, een samenleving waarin iedereen de kans en het recht heeft op onderwijs. Mensen die niet meer geloven in de verkooppraatjes van politici en in de kenniseconomie als het belangrijkste streven.

Er zijn op 21 januari weer vele ogen open gegaan, we zijn met steeds meer!

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

5 Responses to Verslag van het studentenprotest 21-1

  1. Pingback: Wat er echt gebeurde tijdens het studentenprotest « Kritische Studenten Utrecht

  2. Jérôme E. Roos says:

    Prima verslag! Ik stond zelf ook op de eerste rij voor het Ministerie OCW en kan me helemaal vinden in deze omschrijving van de gebeurtenissen. Diep en diep triest dat dit verhaal (nog) niet tot de mainstream media is doorgedrongen. Blijf strijdbaar en blijf de waarheid verkondigen!

    ‘During times of universal deceit, telling the truth becomes a revolutionary act,’ George Orwell.

  3. Hugo Beunder says:

    Ik stond ook bij OCW, voor het station zij-ingang. Afwisselend eerste/tweede rij. Ik kan zeggen dat ik geen demonstranten ook maar een vinger heb zien uitsteken naar de ME, maar wel ME mensen op het hoofd zien slaan zonder aanleiding. Ik kan bovenstaand verslag dus bevestigen.

  4. juliusjoker says:

    Goed verslag!
    Hier is de mijnes:
    http://demostratie.blogspot.com/2011/01/studentenprotest-den-haag-21-ja-2011.html

    “De reguliere media lieten vrijdag 21 januari weer eens duidelijk zien hoe slecht zij zich nog informeren, hoe weinig kritisch ze zijn en hoe makkelijk zij zich voor het karretje van de politiek en de politie laten spannen.”
    Ze maken deel uit van het kapitalistische bolwerk!

    “Maar in een ding had de media gelijk: er waren ook mensen die streven naar een radicaal andere samenleving, een samenleving waarin iedereen de kans en het recht heeft op onderwijs. Mensen die niet meer geloven in de verkooppraatjes van politici en in de kenniseconomie als het belangrijkste streven.”
    Voor een goeie verzamelsite van ALTERNATIEVE MEDIA:
    http://www.nieuwemedianieuws.nl

    Ook voor discussie:
    http://www.anarchiel.com/stortplaats/toon/demostreren_gaat_door

  5. petra says:

    Ik ben normaal niet iemand die er van uit gaat dat ME van die opgefokte types zijn die er graag op rammen, en ik wil ook best heus wel geloven dat er tussen de studenten wat relschoppers zaten. Maar op alle beeldmateriaal die ik op het internet zie, van lokale zenders of eigen youtube-filmpjes, zie ik geen rellen. Ik zie groepen studenten en daartegenover ME, en af en toe schieten die ME-ers ineens naar voren, en schrikken die studenten zich de pleures. Ik hoor mensen roepen “waar moeten we heen dan, we staan met onze ruggen tegen de hekken?”, en ik lees later dat er mensen zijn gearresteerd wegens het omgooien van hekken… Ik hoor personeel van OCW praten over ‘stillen’, en ik heb me zó geërgerd aan het gezeur over relschoppers die dag… wie gaat er rellen? Links? Waarom zouden ze, als studerend NL eindelijk eens een keer de straat op gaat… Rechts? Alsof die de ballen hebben tussen zoveel studenten te gaan staan…
    De sfeer was onduidelijk, na de demonstratie, en mensen wilden duidelijk meer. Ik ben zelf ook richting Binnenhof gegaan, om te kijken of daar nog iets was. Maar dit was niet een groep mensen die er op uit waren rotzooi te trappen. Dit waren vooral heel veel mensen die gefrustreerd waren, en niet zo goed wisten wat ze na Halbe’s aftocht met zichzelf moesten. De klappen die ik heb gezien zijn echt te schofterig.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s